Xian vivía nunha colonia na que pasaba case desapercibido.
Non era o máis forte nin o máis rápido, tampouco o que máis loitaba pola comida.
El prefería a calma, atopar un recuncho onde descansar e observar o mundo cos seus ollos profundos, cheos de sabedoría silenciosa.
Pero un día algo empezou a ir mal.
Os seus ósos notábanse baixo a pel.
Xa non podía comer con facilidade. A dor na súa boca era tan grande que apenas lle quedaban forzas.
Pasaba as horas quedo, debilitado, mentres @s demais gat@s seguían a súa rutina.
Foi entón cando a súa coidadora decatouse de que aquel gato sereno precisaba axuda.
Cando o levaron ó veterinario, atopárono deshidratado, cunha mirada triste e só con catro dentes.
Ingresaron a Xian tres días.
Foron xornadas de incerteza e de preocupación constante, mais tamén de descubrimentos: descubrimos que, detrás da súa fraxilidade, había un corazón inmenso disposto a loitar.
Superou a enfermidade, comezou a comer de novo e, pouco a pouco, regresou a vida a eses ollos que nunca deixaron de confiar.
Agora Xian vive nunha casa de acollida.
É un gato que non precisa moito para ser feliz: un prato con comida branda, unha manta quente e unhas mans que lle fagan sentir que está a salvo.
Xa non compite nin ten que sobrevivir; hoxe pode descansar sabendo que nunca máis volverá pasar fame.
Cada vez que se acocha no colo da súa nai de acollida, semella agradecer cun ronroneo profundo todo o esforzo que se fixo por el.
Porque Xian non só é un gato recuperado:
é a proba viva de que, cando se dá unha segunda oportunidade, a vida pode volver florecer mesmo nos corazóns máis feridos.
Podes coñecer máis de Xian nesta ligazón: Ficha de Xian