Bianchi

Apareceu vagando por unha aldea, só, cunha hernia que precisaba cirurxía e cun destino incerto.

Moitos pasaban polo seu carón e dicían:

«Non pasa nada.»

«@s gat@s son animais de rúa e non lles importa ir dun lado a outro buscando onde refuxiarse.»

A realidade era que Bianchi estaba indefenso, con dor e precisaba axuda urxente.

Por sorte, alguén que sabía que iso non son máis que mitos (e escusas para facer calar á conciencia), detívose e rescatouno.

Foi operado, recuperouse con forza e chegou a unha casa de acollida.

Alí aconteceu algo marabilloso: a verdade saíu á luz.

Bianchi non era un gato frío nin distante, non era ese animal «independente» que non precisa de cariño humano.

Pola contra, revelou a súa verdadeira natureza: cariñoso, tenro, agradecido.
Un gato que busca contacto, que se achega con 
confianza e que se deixa querer.

O caso de Bianchi ensínanos algo esencial: ningún gat@ merece vivir exposto ó frío, á fame ou ós perigos da rúa.


A súa vida non é máis doada por ser gat@ nin o seu corazón menos sensible.

El@s tamén sofren, tamén se senten sós, tamén buscan un fogar.

Bianchi é a proba vivinte de que detrás de cada gat@ da rúa hai unha historia que merece cambiar.

Só fai falta unha oportunidade para que mostren o que levan dentro: amor, tenrura e unha inmensa capacidade de agradecer cada pequeno xesto.






Podes coñecer máis de Bianchi nesta ligazón: Ficha de Bianchi